2007/Jun/01

เฮ้อ... วันนี้ไปเดินเล่นจุฬา(มั้ง) ดูเด็กบันชี กะ เสดสาด วิดยา?(ด้วยอ่ะเป่า?)
ก้อไม่ได้ดูไรมาก พึ่งเหนร้านไอติม ของบันชีแฮะ ไว้ว้างๆ(จิงๆ) ค่อยไปกินละกัน
เปล่าหรอก วันนี้ไป ซ้อม วอลเลย์บอลล.... ตากหาก
นัดลานเกียร์ เที่ยงครึ่งแหนะ มาตั้งแต่ สิบเอ็ดโมงกว่า

คิดว่าจาไม่ เจอเพื่อนละ ดันเจอ กู้ป กร โอ้ก .... (แอบดีจัย มีเพื่อนเว้ย...)
กินแตร่ๆ อยู่ ที่อดีตโรงจอดรถ คณะวิดวะ (โรงอาหารอ่ะนะ)
แล้วก้อเริ่ม ซ้อม วอลเลย์บอลได้ นะบัดนี้...
เริ่มมาก้อ ซ้อมอันเดอร์ วงเล่นๆ
วิ่งริบสนามบาส สองสนาม ห้ารอบ
ยือเส้นต่างๆอีกมากมาย
วิ่งไลด์ ไปกลับ ข้ามเส้น (คล้ายๆกะบาสอ่ะนะ แต่ไอ้ที่เจ็บตอนซ้อมบาส ดันเจ็บขึ้นมาซะได้)
ตอนนี้แหละ พี่หั้ยพักแระ... เรา แทบจาเป็นลม หน้ามืดเฉย พี่โบว์ บอก หน้าซีดมาก กัวน้องจาเปงไร...
แบบว่า ก้อพัก ซักนิด พี่ก้อแนะนำตัวกัน กะลังเริ่มซ้อมต่อแระ
ซ้อม อันเดอร์ วิ่งไปต่อแถวหลัง
ซ้อม เซต....
คราวนี้ถึงแบ่งทีม เริ่มมานั่งฟัง ทฤษฏี อย่างปึก (อีกสองทีม แข่ง ทีมเราเกบทฤษฏี)
เราได้เสริฟ คนที่สองเลยเว้ย มาถึง เสริฟทำแต้มได้ สองเลยเว้ย ล้วก้อแปก...
พอวนอีก ได้อีกแต้ม แล้วก้อ แป๊ก...
พอวนอีกที คราวนี้ แปก ตั้งแต่แรก....
วนรอบสุดท้าย เสริฟ ได้ หนึ่ง แล้วก้อ แปก แพ้เรย...
สรุป ทีมแพ้... อารายฟร้า เล่นกันหนุกหนาน...
ก้อแค่พลาด อันเดอร์ ไปสองที

บลอกตบได้ที แต่ลูก กระเฉาะ เสียแต้มอีก
แล้วก้อหยอดพลาด... หนึ่งที
เล่น 25 แต้มตกลงเราทามเสียกี่แต้มหว่า ได้กี่แต้มเนี่ย คัยอ่านลองตอบทีละกัน...
สรุป... เราเล่นห่วยล่ะมั้ง
แต่ดูท่ามีคนห่วยก่าเราอีกน่า

เอาหน่า วันแรก แถมขาเจ็บ อารายมันจาซวยอย่างงี้ ฟร้าาา
แต่ไม่ได้ไปกินเลี้ยงกะเค้า เพราะไม่ได้กินข้าวที่บ้าน ร่วม สัปดาห์
เหอๆ หนุก แต่ เหนื่อยวุ้ย แล้วก้อแพ้ง่า... สู้ตายกีฬาเฟรชชี่ วิดวะๆ
ปล. ช่วงนี้อัพไปเรื่อย ไร้สาระ พอดีทามอนุสรณ์รุ่น รวม เสดแล้ว อ่าน้า ว่างแล้ว
ไว้ค่อยทามทีมใหม่ ทีหลัง เดวพุ่งนี้มีสอบวัดมาตรฐานมหาลัยอีก...

2007/May/28

เฮ้อ... ในที่สุด ก้อปิดงานที่อาจเป็นงานสุดท้ายก็ได้
สำหรับร.ร. เตรียมอุดมศึกษาพัฒนาการ....
งานที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในชีวิต
งานที่ต้องแสดงถึงความอลัง ขลัง ต่างๆมากมาย
งานที่ต้องทามให้ปฏิเสธเพื่อนๆ ที่ชวนเล่นดอทเอ รึ โดต้า ก้อแล้วแต่
งานที่ทำแล้วรู้สึกสนุกอย่างมากมาย
งานที่ทำแล้วรู้สึกท้ออย่างรุนแรง
งานที่ทำแล้วรู้สึกภูมิใจที่ได้ทำ
งานที่ทำแล้วรู้สึกเสียใจที่โดนบ่น
งานที่ทำแล้วรู้สึกผูกพัน เหมือนเพื่อนซี้
งานที่ทำแล้ว จะไม่มีวันลืม (มันหนักจิงๆ)
งานนั้นก้อคือ "งานอนุสรณ์ รุ่นที่ ๒๔ ของ เตรียมพัฒน์"
=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=
ลาก่อนเตรียมพัด สนุกมากมาย พบเพื่อนมากมายที่ได้อยู่ด้วยกัน คิดถึง และ...คิดถึง เทอทุกคนอยู่เสมอ
(มั้ง แฮะๆ)
แต่การลากันครั้งนี้ เป็นแค่การลาจากกันครั้งหนึ่ง ไม่ใช่การลาขาด
ถึงแม้ว่า เลือดเดิมจะสีแดง และสีดำ
ได้ถูกเปลี่ยนแปลงเป็นสีชมพู เตรียมพัด
แม้ว่าตอนนี้ได้ผสมผสานเป็นสีชมพู จุฬาฯ
แต่เลือดที่ยังไหลอยู๋นี้ ไม่ว่าเป็น ดำแดง ลาซาล ชมพู เตรียมพัด
ชมพูดจุฬาก้อตาม มันจะยังคงไหลอยู่ในตัวของผมเสมอไปปป.....
PS.ไม่ได้อัพบลอก ไม่ได้เม้นบลอกซะนาน ขออภัยด้วย (เริ่มใช้ลูกเล่นม่ายค่อยเปงละง่า...)

PS.วิดวะจุฬา เจอกานทักได้นะงับ


edit @ 2007/05/28 23:55:39